This is default featured slide 1 title
This is default featured slide 2 title
This is default featured slide 3 title
This is default featured slide 4 title
This is default featured slide 5 title
 

MIÓD

Miód naturalny pszczeli jest produktem przerobu nektaru kwia­towego w organizmie pszczoły. Miód jest bardzo cennym środkiem odżywczym ze względu na wysoką zawartość łatwo przez organizm przyswajalnych cukrów oraz dzięki zawartości witamin, kwasów organicznych i substancji mineralnych. Od rodzaju roślin, z któ­rych pszczoły zbierały nektar, zależy jego gatunek jak i ilość poszczególnych części składowych pod względem chemicznym. Miód zawiera najwięcej cukrów, bo od 65 do 79%, w tym gronowy (glukoza) i owocowy (fruktoza). Cukru buraczanego jest bardzo mało, bo tylko około 2%. Dekstryn czyli produktu rozkładu skrobi miód zawiera od 2—13%, substancji białkowych około 0,4% i wody od 15—22%.Miód znany jest od najdawniejszych czasów jako środek lecz-* niczy i odżywczy. Miód przez swe własności wchłaniania wody (higroskopijność) jest zabójczy dla wielu bakterii. Dzieje się to na skutek odciągania wody z komórek drobnoustrojów. Doświad­czenia wykazały, że bakterie tyfusu ginęły w miodzie po 48 godzi­nach, a paratyfusu — po 24 godz., dezynterii po 10 godzinach.Nektar różnych roślin daje miód o różnych barwach. Szczególnie cenny jest miód lipcowy. Ten miód jest prawie bezbarwny, prawie przezroczysty, ma przyjemny smak i silny właściwy dla miodu aromat.Zależnie od sposobu otrzymywania z plastrów można miody podzielić na: przaśny czyli patokę, miód wirówkowy i wytłaczany czyli prasowany.Patoka jest to miód, który sam wypływa z plastrów, a następnie jest odcedzany. Jest to baifdzo ceniony gatunek miodu. Miód pra­sowany bierze nazwę stąd, że jest za pomocą prasy wytłaczany na zimno z plastrów. Lepsze gatunki miodu są uzyskiwane przez odwi­rowywanie plastrów w wirówce , jest to miód tzw. wirów­kowy.Miód najlepszej jakości powinien być gęsty, przezroczysty, o sil­nym, przyjemnym zapachu i dojrzały. Miód dojrzewa w plastrach w ulu. Miód dojrzały charakteryzuje się tym, że wylewany z jed­nego naczynia do drugiego tworzy na powierzchni wyraźne, powoli znikające kręgi. Wadami miodu są: kwasota i zanieczyszczenie.Miód należy przechowywać w miejscu chłodnym, suchym i wol­nym od obcych zapachów. Najlepiej przechowywać go w naczy­niach kamiennych lub szklanych, szczelnie zamkniętych, gdyż wtedy wolniej się krystalizuje.Do opakowania miodu naturalnego służą: 1) naczynia szklane zamykane kapslami, krążkami tekturowymi lub z mas plastycz­nych, które nie wydzielają: w zetknięciu z miodem żadnych sub­stancji szkodliwych dla zdrowia. Ogólnie u nas przyjętym typem opakowania w hurcie są beczki 25, 50 i 100 kg, w półhurcie puszki blaszane 5—10 kg i skrzynki 10, 20 i 30 kg. W detalu spotykamy słoiki szklane z metalowymi nakrętkami 0,5—1 kg, szklanki do 0,35 kg, papierowe kubeczki 0,5 kg. Miód sprzedawany w ilościach do 1 kg nie ma dotychczas znormalizowanego opakowania.

Surowce do wyrobu piwa

Piwo wyrabia się ze słodu, wody oraz chmielu. Piana powstaje dzięki zawartości dwutlenku węgla, którego powinno być do 0,3%. Obecność cukru, substancji białkowych i soli mineralnych w piwie sprawia, że posiada ono pewne właściwości odżywcze.Słód otrzymuje się z jęczmienia, który w odpowiednio wilgot­nych i ciepłych pomieszczeniach zaczyna kiełkować. W czasie kieł­kowania zawarta w ziarnach skrobia (krochmal) ulega częścio­wemu scukrzeniu. Proces kiełkowania zostaje przerwany przez wysuszenie i pozbawienie ziarna kiełka (kiełek zawiera duże ilości białka i ujemnie wpływa na jakość produkowanego piwa) następnie zmielenie.Oprócz słodu decydujący wpływ na jakość piwa ma woda, gdyż mniejsza lub większa zawartość soli alkalicznych sprzyja fermen­tacji lub ją utrudnia.Wiele gatunków piwa (np. grodziskie) zawdzięcza swą jakość tylko specyficznemu składowi wody.• Chmielu używa się do produkcji piwa w celu nadania mu zapa­chu, gorzkiego smaku oraz trwałości.

Ryby morskie

Dorsz należy do najbardziej popularnych ryb morskich. Przeciętna waga dorsza 3 kg. Jest on barwy zielonkawobrązowej, jaśniejszej na brzuchu. Dorsz jest rybą chudą. Pewne ilości tłusz­czu zgromadzone są w wątrobie, która z tego względu jest cennym surowcem do wyrobu tranu. Mięso dorsza, pomimo że zawiera mało tłuszczu, jest smaczne i pożywne.Siedź jest również najpopularniejszą rybą morską. Istnieje cały szereg odmian śledzi. Nazwy tych odmian przeważnie pocho­dzą od siedliska ryb; tak więc znane są śledzie bałtyckie, norwes­kie, szkockie itp. Siedź jest rybą bardzo odżywczą ze względu na dużą zawartość tłuszczu, witamin i białka. Jest bardzo smaczny i nadaje się do przetwórstwa — do wędzenia, solenia, mary­nowania.Waga śledzia przeciętnie 0,2 kg, kształt wydłużony, barwa sza-roniebieska.Makrela żyje w Morzu Północnym, Śródziemnym, Czar­nym, jest również spotykana na Bałtyku. Makrela ma grzbiet zie-lonkawoniebieski, od którego odchodzą lekko faliste kręgi czar­nego koloru.Makrela ma wartość odżywczą i smak podobny do śledzia, tylko zawiera dużo mniej ości, co stanowi jej zaletę.Szprot podobny jest do małego śledzia (10 — 15 cm), jest tłusty i ma delikatny smak. W handlu szproty spotykane są tylko jako wędzone, w konserwach lub marynaty.

Wódki gatunkowe

Wódki gatunkowe otrzymuje się, podobnie jak wódki zwykłe, przez mieszanie i filtrowanie spirytusu z wodą; wódki gatunko­we różnią się od zwykłych tym, że zawierają domieszki nada­jące im różne smaki i zapachy oraz barwy. Wódki gatunkowe klasyfikuje się zależnie od pochodzenia spirytusu użytego do ich wyrobu oraz zawartości cukru.Spirytus wyrabiać można, jak wiadomo, nie tylko z ziemnia­ków, lecz także ze zbóż, owoców itd., jakość zaś jego może być różna zależnie od ilości domieszek.W zależności od zawartości cukru wódki gatunkowe dzieli się na wódki wytrawne, zawierające poniżej 5% cukru, wódki pól-słodkie i słodkie zawierające 5 do 30% cukru, gorzkie likiery, likiery ziołowo-korzenne zawierające ponad 25% cukru oraz li­kiery i kremy (z wyjątkiem likierów gorzkich) zawierające ponad 30% cukru.Poza tym do wyrobu wódek używa się olejków i esencji aro­matycznych naturalnych i sztucznych oraz barwników. Olejków i esencji sztucznych wolno używać tylko dla wzmożenia smaku i zapachu już posiadanego przez dany gatunek wódki.

WYSTĘPOWANIE RUD CYNKOWYCH

Najcenniejszą rudą cynkową jest blenda cynkowa czyli siarczek cynku, która zawiera od 45 do 67% cynku. Innymi rudami cynku jest smitsonit, węglan cynkowy, kalamin itp. Blenda cynkowa występuje w Polsce na Śląsku.